‘Hazen’ voor Mikky Keetels

De Westervoortse hardloper Frank Futselaar is professioneel met zijn sport bezig. Wij volgen
hem daarbij op de voet. Eens in de vier weken doet Frank in deze krant zelf verslag.

Ik heb lekker relaxed een paar wedstrijdjes gelopen de afgelopen weken. De Airborne
Freedom Run in Arnhem, De Posbankloop in Velp en de Dam tot Damloop in Amsterdam.
Die eerste twee wedstrijden heb ik gewonnen en over de Airborne Freedom Run schreef ik de
vorige keer al iets. Dat het daar voor mij ooit is begonnen (23 jaar geleden), al was het toen
nog de Bridge to Bridgeloop.

Ik wil toch ook iets schrijven over de Posbankloop. Ook zo’n pareltje in onze eigen regio en
ook een race die al heel lang bestaat. Dit jaar was de dertigste editie. Een loop met een
prachtig parcours op en over de Posbank. Met de Emmapiramide (de weg met op de top die
twee haarspeldbochten) als een flinke kuitenbijter redelijk kort voor de finish. Daar is ook
altijd een horloge te winnen, dat beschikbaar wordt gesteld door Aalbers, de plaatselijke
juwelier. Dat klokje heb ik en passant even meegepakt. Maar belangrijker is dat ik op een
mooie zondagmiddag een lekker wedstrijdje heb gelopen.

Met de tijden die ik liep in Arnhem, Velp en Amsterdam ben ik tevreden. Niet razendsnel,
maar passend bij de vorm waarin ik verkeer. Dat is geen topvorm. Mede vanwege de geboorte
van onze tweede dochter op 5 augustus heb ik mijn trainingsarbeid in augustus en september
wat teruggeschroefd. Ik kan mijn vriendin niet alleen voor de verzorging laten opdraaien en
dat wil ik ook niet.

Maar zo langzamerhand komt er thuis wat meer structuur en wil ik weer toe naar twee
trainingen op een dag. Concrete doelen qua wedstrijden heb ik daar nog niet aan gekoppeld.
De 10 kilometer in Valencia op 10 januari zou een mogelijkheid kunnen zijn, maar daar ga ik
me nu nog niet op vastleggen. Ik kijk vooral naar de korte termijn.

Zo ga ik komende zondag 18 oktober ‘hazen’ voor Mikky Keetels bij de marathon van
Amsterdam. Mikky is die stewardess die de laatste maanden furore maakt als
marathonloopster. De organisatie huurt mij in als ‘haas’. Ik ga minstens 30 kilometer tempo
voor haar maken. Op dat punt zien we wel. Misschien dat ik er nog wat kilometers aan vast
plak. Dat hangt af van hoe ik me voel en hoe zij zich voelt. Hoe dan ook een leuke klus en
tegelijkertijd een stevige training.

Vergis je trouwens niet in hoe belangrijk een ‘haas’ is voor iemand die een tijd wil lopen. Het
is één-op-één te vergelijken met wielrennen. Vol in de wind op kop rijden of in het wiel van
een ander zitten, dat is een wereld van verschil. Zo is het bij hardlopen ook.

Deel dit artikel